ไ ม่ ส บ า ย อี ก แ ล้ ว

เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา (วันที่ฝนตกหนักๆ หนักจิบเป๋ง)

ตอนประมาณ 10 โมงได้รับ SMS จากกิ๊ฟซามะ "ว่าเบื่ออากาศแบบนี้ รักษาสุขภาพนะ" อ่านะเราก็เบื่ออากาศแบบนี้เหมือนกัน ขอบใจมากนะจ๊ะกิ๊ฟซามะอ้าก!!!แต่ว่าไอ้ที่ลงท้าย...."รักซิงกุกะแอชเสมอ" ไม่ต้องบอกเราก็ได้นะ หุหุ เดี๋ยวไฟคอสจะสุมอีก (โอ้ม่าย~~~)

ตอนที่กำลังเรียนอยู่อากาศหนาวมากๆ(ก็อยู่ในห้องแอร์อ่านะ)แต่ก็ยังไม่เป็นอะไรจนกระทั่งคาบบ่ายตอนกำลังเรียนไทยอาร์ท เราก็ไม่คิดว่าเป็นอะไรคงแค่ปวดหัวเฉยๆแต่ว่ามันพะอืดพะอมนี่สิ แต่ก็ยังฝืดทนไว้ ทนไว้ คงไม่เป็นไร....... จนกระทั่งตอนที่กำลังเดินกลับจะไปขึ้นรถไฟฟ้าที่มาบุญครอง รู้สึกแย่สุดๆมึนหัว จะอาเจียน แถมตอนนั้นเดินอยู่คนเดียวด้วย(ดีนะที่ไม่เป็นลม) กลัวกลับไม่ถึงบ้านก็เลยเรียกพ่อมารับ พ่อบอกว่าให้ไปรอที่ป้ายรถเมล์ฝั่งตรงข้าม ก็เลยไปรอที่ป้ายรถเมล์ อาการหนักขึ้น หนักขึ้น แต่เราก็ต้องทนไว้ ทนไว้ ... ที่ป้ายรถเมล์โชคดีนะที่มีที่นั่ง แต่ว่ามีคนบ้าด้วยแหละ น่ากลัวสุดๆ แถมมีไอ้ผู้ชายคนนึงสูบบุหรี่อยู่ได้ โว้ยยย.เหม็นเดี๋ยวก็อ้วกใส่ซะหรอก รู้สึกแย่สุดๆ คิดว่าจะเดินไปรอที่ข้างในคณะเภสัช.....โอ้.....โชคดีพ่อมาพอดี

พอกลับบ้าน อ้าวแม่เราก็เป็นเหมือนกันแต่แม่เค้าไม่มีไข้

เราไข้ขึ้นสูงอาเจียน ปวดหัวไปหาหมอ หมอถามว่าเป็นมากี่วันแล้ว (แกถามหลาบรอบมาก) เพราะว่าถ้าเป็นอย่างงี้ 3 วันแล้วไข้ไม่ลดแสดงว่าเป็น ไข้เลือดออก ไม่เอานะเค้ากลัว คงไม่ใช่แหละ

วันนี้เค้าเลยต้องโดดเรียนแย่จัง ........ ช่วงเช้าวันนี้อาการก็ยังไม่ดีขึ้นหน้าซีด...(เวลาเป็นอย่างงี้ไม่ค่อยรู้สึกตัวเท่าไหร่พอดีแม่มาทักว่าหน้าซีดไม่งั้นเราก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดี)....แถมมึนหัวก็เลยซัดยาแก้ปวดหัวแล้วก็นอนๆๆๆจนถึง 6 โมงเย็น (ไม่เคยนอนยาวอย่างงี้มาก่อน~~~หลับเป็นตายยยย)

โอย.....แย่จริงๆ ทำไมเดี๋ยวๆก็ไม่สบาย เทอมนี้เป็นเทอมที่เราไม่สบายบ่อยสุดๆ เดี๋ยวก็โดนเครื่องมือวู้ดคัทบาด เดี๋ยวก็เป็นไข้หวัดสลบไป 2-3 วัน เดี๋ยวก็มามึนหัวอาเจียนเป็นไข้ โอย สารพัดโรค ยังไงก็ขอให้ทุกคนรักษาสุขภาพให้ดีๆนะคะ ช่วงนี้อากาศแปรปรวนสุด และก็เข้าสู่เทศกาสอบไฟนอล ของหลายๆคน ยังไงก็ขอให้โชคดี(ขอให้ได้ A)ในการสอบนะคะ

ปล.เดี๋ยวข้าน้อยต้องขออนุญาตไปกินข้าว กินยาและก็นอนต่อนะคะ (วันนี้ต้องเข้ามาดู Sec.ลงทะเบียนอ่านะ เลยแว่บมาเขียนบล๊อค) บ๊าย บาย