~ ขอระบายความอัดอั้นในใจซักหน่อย ~ ทนไม่รู้จะทนยังไง

คำเตือน : ขออภัยใช้คำหยาบค่อนข้างเยอะ

วันนี้เป็นวันสอบวิชาภาษาไทย จริงๆแล้ววิชานี้ต้องสอบตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วแต่ว่าเกิดการปฏิวัติก็เลยไม่ได้สอบ เลยเลื่อนมาสอบวันนี้แทน เมื่อวานเราเองก็ถามไอ้คนที่มันอยู่ร่วมภาควิชานี้ (ไม่อยากจะใช้คำว่าเพื่อนเพราะต่อจากนี้คงไม่มีคำว่าเพื่อนแล้วล่ะ) ว่าสอบวันไหนเวลาอะไรหรอ แต่คำตอบที่ได้รับมาก็คือ ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้สิ เราก็เลยคิดว่าคงเวลาเดิมวันเดิมแหละ วันนี้ตอนเช้าเราก็ไปมหาลัยเวลาประมาณ 10 โมงกว่าๆนี่แหละ คิดว่าช่วงเช้าคงไม่มีอะไรกะว่าจะไปส่งงานซะหน่อยแต่ก็มีเพื่อนคนนึง(จริงๆทีแรกไม่ค่อยชอบคนนี้แต่เราว่าไปๆมาๆมันก็ดี ดีกว่าไอ้พวกที่มันหักหลังเรา)เดินมาบอกว่า เค้าสอบกันแล้วนะรีบขึ้นไปสอบสิ เร็วๆอาจารย์รออยู่ แถมเพื่อคนนี้บอกว่าอาจารย์เค้าจะโทรหาแต่โทรไม่ได้ไม่มีเบอร์เรา เราไม่เชื่อหรอกว่าพวกที่อยู่ในภาควิชานี้มันจะไม่รู้เบอร์เรา แล้วไอ้วันที่เค้ารัฐประหารกันมันโทรมาหากรูได้ไงวะเราก็รีบวิ่งตาลีตาเหลือกขึ้นไป เค้าสอบกันจะเสร็จหมดแล้วเนี่ย เวลาที่เค้าให้ 09.15-11.15น.เราไปถึงก็ 10 โมงกว่าแล้ว โชคดีที่อาจารย์เค้ายอมให้สอบนะ ถ้าไม่ให้สอบกรูกะพวกมึงได้มีเรื่องกะกูแน่วันนี้ ตอนทำข้อสอบไปก็อยากจะร้องไห้ไป แต่ทำไม่ได้เพราะเราต้องอดทนไว้ ได้แต่นั่งข้อสอบไปเจ็บใจไป แถมเกือบทำไมทันด้วยข้อเขียนหมดเลย ทำได้แต่ได้ไม่ค่อยดีเพราะมีเรื่องเครียดๆมากวนใจ แต่เจ็บใจที่สุดว่ะ ที่โดนหักหลังรอบสอง กูไม่เคยคิดจะเอาเรื่องกะพวกมันเลยด้วยซ้ำที่พวกเหี้ยๆนี่เคยทำแสบๆไว้กะกู กูได้แต่คิดว่ากูไม่อยากสร้างเวรสร้างกรรม แต่ว่าคงไม่ได้แล้วล่ะงานนี้ต้องมีโต้ตอบบ้างแล้วล่ะเพราะกูเป็นคนไม่ใช่พระอิฐพระปูนกูมีความรู้สึกนะ ตอนปี 1 ก็เหมือนกันเค้านัดสอบวันเสาร์มันกว่าจะโทรมาบอกก็ตอนที่เค้าจะเข้าห้องสอบแล้ว กูขาดสอบก็เพราะพวกมันไม่งั้นป่านนี้กูก็ได้ A วิชานั้นไปแล้ว กูได้แค่ B+ ก็เพราะพวกเหี้ยๆนี่แหละ ไม่นึกเลยว่ามันจะเกิดรอบที่สอง และไม่เคยนึกเลยว่าไอ้กลุ่มที่เราคุยด้วยนี่มันจะหักหลังเราได้ถึงขนาดนี้ มีการยิ้มเยาะเย้ยด้วยนะ ดูความเหี้ยของมันดิ ในใจมันคงคิดสมน้ำหน้าเราสิ อ่านะก็คนเหี้ยๆมันอยากได้เกียรตินิยมระริกระลี้จนตัวสั่น เลยใช้วิธีสกปรก สกปรกอย่างงี้ โทษทีนะ คิดว่าพวกมึงจะได้เกียรตินิยมงั้นหรอ กูว่าชาติหน้าตอนบ่ายๆแหละ นิสัยเหี้ยๆอย่างงี้เอาไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่ต่างอะไรกะตัวเหี้ยได้พลอยหรอก ในมหาลัยเราไว้ใจได้อยู่แค่คนเดียวแหละ เพื่อนเราที่ชื่อ... คนเดียวเท่านั้นสิสมควรที่จะเรียกว่าเพื่อน เพื่อนคนนี้ซี้กะเรามากที่สุด ร่วมทุกร่วมสุขด้วยกันมา โดนก็โดนด้วยกัน เจ๊นี่ก็โดนเหมือนกันโดนแกล้งให้สอบไม่ทันไม่มีใครโทรตามเหมือนกัน มหาลัยก็ดีนะ ชื่อเสียงก็ออกจะดัง แต่ไม่สมควรจะมีคณะเหี้ยๆนี่อยู่เลยคณะนี้มีแต่คนเหี้ยๆเยอะ กูไม่เคยนึกเลยว่ากูจะต้องมาเจอสังคมที่เห็นแก่ตัวอย่างงี้ เหยียบหัวคนอื่นเพื่อที่จะปีนป่ายขึ้นไป และก็กระทืบซ้ำทำได้ไงวะนี่มันใช่ลักษณะนิสัยของคนหรอวะ ไม่ต่างอะไรกะสัตว์เดียรัจฉานเลยว่ะ นี่หรอการกระทำของคนที่อีกไม่กี่ปีจะเป็นบัณฑิต ตอนนี้เรารู้สึกแย่สุดๆเลยว่ะ ถ้าหากตอนเช้าเราไม่รีบไปก่อนเที่ยงเราคงไม่ได้สอบเผลอๆติด F ไปแล้วล่ะ โชคดีที่พระเจ้ายังคอยคุ้มครองเราอยู่ แต่ก็รู้สึกแย่มากๆ จากเดิมที่ไม่อยากจะถือสาหาความกะพวกมันแล้วแต่ว่ามันเล่นกันอย่างงี้เราก็ต้องเล่นกลับซักหน่อยแล้วล่ะ สงครามโรคประสาทการชิงดีชิงเด่นกันนี่มันเหี้ยจริงๆ..........รู้สึกเหนื่อย เอียน เซง เบื่อชีวิต อ่านะก็อยากระบายให้คนอื่นได้รู้ว่าชีวิตในมหาลัยไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด สังคมเลวๆยังมีอยู่เยอะ โดยเฉพาะคณะเลวๆแบบนี้ อ่านะที่นี่คณะอื่นดีหมดคณะนี้เลวอยู่คณะเดียว เหี้ยซะจนไม่รู้จะหาคำอะไรมาด่าดี คนดีก็มีอยู่แหละแต่น้อยกว่าคนเลวเยอะๆ